Μοναξιά, σε μία εποχή συνεχούς σύνδεσης

Ίσως να έχεις ανθρώπους γύρω σου. Ίσως να μιλάς καθημερινά, να απαντάς σε μηνύματα, να συμμετέχεις σε συζητήσεις. Κι όμως, μέσα σου να υπάρχει μια ανεξήγητη αίσθηση μοναξιάς.

Η μοναξιά αυτή δεν εμφανίζεται όταν λείπουν οι άνθρωποι , αλλά όταν λείπει η ουσιαστική σύνδεση και επαφή.

Μπορεί να είσαι με ανθρώπους αλλά να νιώθεις ότι δεν ακούγεσαι, ότι δεν σε καταλαβαίνουν. Και τότε σιγά σιγά σταματάς να μιλάς, ή μιλάς αλλά δεν εκφράζεσαι. Οι λέξεις υπάρχουν, όχι όμως η επαφή.

Ο Carl Rogers πίστευε ότι η βαθύτερη ανθρώπινη μοναξιά γεννιέται όταν δεν μπορούμε να είμαστε ο εαυτός μας μέσα στις σχέσεις μας .Όταν υπάρχει απόσταση ανάμεσα σε αυτό που νιώθουμε και σε αυτό που δείχνουμε.

Για τον Rogers:

• η μοναξιά είναι η εμπειρία του να μην μπορείς να μοιραστείς τον εσωτερικό σου κόσμο
• η σύνδεση γεννιέται όταν υπάρχει αποδοχή χωρίς όρους
• η θεραπευτική σχέση είναι ο χώρος όπου ο άνθρωπος μπορεί να υπάρξει αυθεντικά, χωρίς φόβο, χωρίς ρόλους

Η αυθεντικότητα, για τον Rogers, δεν ήταν ιδέα. Ήταν θεραπευτική πράξη. Και είναι αυτή η πράξη που λείπει όταν νιώθουμε μόνοι ανάμεσα σε ανθρώπους.

Η αίσθηση της εσωτερικής μοναξιάς δεν εμφανίζεται τυχαία.Συχνά είναι αποτέλεσμα φόβων που δεν ειπώθηκαν ποτέ:

• Φόβος ότι αν φανώ, θα απορριφθώ
• Φόβος ότι οι ανάγκες μου είναι “πολύ” για τους άλλους
• Φόβος ότι η ευαλωτότητα θα με κάνει αδύναμο/η
• Φόβος ότι αν μιλήσω, θα χαλάσω την ισορροπία
• Φόβος ότι δεν αξίζω βαθιά σύνδεση

Κι έτσι, για να προστατευτείς, αρχίζεις να προσαρμόζεσαι και να σιωπάς.

Αυτός ο τρόπος κάποτε σε βοήθησε. Σήμερα όμως μπορεί να σε απομακρύνει από αυτό που χρειάζεσαι περισσότερο: ουσιαστική επαφή.

Μικρές κινήσεις που ίσως σε βοηθήσουν είναι:

Να παρατηρείς τι νιώθεις χωρίς να το κρίνεις

Να επιτρέπεις μια μικρή δόση ευαλωτότητας — όχι όλα, μόνο ένα κομμάτι

Να αναγνωρίζεις τις ανάγκες σου πριν τις καταπιείς

Να δοκιμάζεις να μείνεις λίγο περισσότερο παρών σε μια σχέση που σε νοιάζει

Η σύνδεση δεν χτίζεται με μεγάλα άλματα. Χτίζεται με μικρές πράξεις αυθεντικότητας.

Πώς μπορεί να βοηθήσει η προσωποκεντρική συμβουλευτική;

Η προσωποκεντρική συμβουλευτική δεν σου λέει “μην νιώθεις μόνος/η” .Δεν σου δίνει λύσεις ή συμβουλές. Δημιουργεί έναν χώρο όπου μπορείς να ακουστείς χωρίς να κριθείς, μπορείς να φανείς χωρίς να φοβηθείς, μπορείς να εξερευνήσεις τον εσωτερικό σου κόσμο με ασφάλεια, μπορείς να φέρεις στο φως κομμάτια σου παραμμελημένα ή ξεχασμένα.

Και όταν αρχίζεις να συνδέεσαι με τον εαυτό σου η εσωτερική αίσθηση μοναξιάς σιγά σιγά υποχωρεί. Οι σχέσεις σου αλλάζουν, αποκτούν μεγαλύτερο βάθος, γίνονται πιο ζωντανές, πιο ανθρώπινες.

Η ουσιαστική σύνδεση δεν ξεκινά από τους άλλους, αλλά από την ουσιαστική σύνδεση που χτίζεις πρώτα με εσένα.